Stoofgeheim

Om mezelf te belonen voor een hertenstoof die heel goed lukte en omdat het smaakte naar meer, heb ik het nieuwste boek van Janneke Philippi gekocht om nog eens lekker door te stoven. De winter duurt tenslotte nog lang genoeg om ervan te kunnen genieten.

Eigenlijk heb ik er voor een gastronoom-sommelier best lang over gedaan om het geheim van een goede wild-/runderstoofpot te ontdekken. Ongeduld en gebrek aan goede spullen en net dat laatste stukje kennis, hebben het lukken lang uitgesteld. Bovendien had ik een poelier in de buurt die de heerlijkste wildstoven bereidde, dus waarom zou ik het mezelf moeilijk maken?

Maar ja, als die poelier vertrekt, wat moet je dan? Toch weer zelf proberen dus en me even wat meer verdiepen.

Gewapend met een vleesthermometer, een culinaire encyclopedie (de Grote Kleyn), een goed recept en, jawel, geduld... lukt het wèl. Voor mij was het laatste puzzelstukje dat de temperatuur tussen 70 en 80 graden moet blijven (meten = weten!). Af en toe roeren en checken en 3,5 tot 4 uur later kun je smullen van een superzachte stoof.

Nu met het boek van Janneke ga ik lekker speklapjes en balletjes stoven, pasteitjes maken en natuurlijk proeven welke wijnen er het lekkerst bij smaken. Ik heb er nu al zin in.